حادثه به علت عدم مواظبت کارگر از وسیله حفاظت فردی تحویل داده شده به وی و مسئولیت کارفرما
۲۱ اسفند, ۱۳۹۵
پرسش و پاسخ
1,902 بازدید
سؤال شماره ۴۳ :
من کارگاهی دارم که کارگران ناگزیر از جابجایی اجسامی هستند که اگر بر روی انگشتان پای آنها بیفتد دچار حادثه شدید خواهند شد که سالی یک جفت کفش ایمنی به آنها تحویل داده و رسید می گیرم و متعهد می شوند که تا پایا ن سال از آن مواظبت کنند که خراب نشود ولی معمولا ً خیلی زودتر از پایان سال کفش های ایمنی بعضی از کارگران به علت عدم مواظبت صحیح قابل استفاده نمی باشد سؤال من این است با توجه به اینکه کتبا ً متعهد می شوند که تا پایان سال از کفش های خود مواظبت کنند ولی بعضا ً به علت بی احتیاطی ، قبل از پایان سال کفش هایشان خراب شده و از کفش معمولی استفاده می کنند اگر حادثه ای برای آنها رخ دهد من مسئول هستم
پاسخ :
در پاسخ به سؤال شما قبل از پرداختن به مقرراتی که قانونگذار شما را مکلف به اجرای آنها نموده است لارم می دانم به یک نکته مهم اشاره داشته باشم و آن اینکه شما و دیگر همکاران شما که طبق ماده ۳ قانون کار کارفرما نامیده می شوید هر گزبا این باور و یا اطمینان که از کارگر تعهد انجام فلان کار و یا عدم انجام فلان کار را گرفته اید خود را فارغ از مسئولیت هائیکه ناشی از حوادث منجر به ایراد صدمه به همان کارگر که بر خلاف تعهداتش عمل کرده است ندانید زیرا همانگونه که بارها تکرار کرده ام اگر چه تذکربه کارگران جهت رعایت اصول ایمنی و مواظبت از وسایل حفاظت فردی تحویل داده شده به آنهااز اهمیت ویژه ای برخوردار است اما حسب وظایف تعریف شده برای شما کارفرمایان در مواد ۹۱ و ۹۵ قانون کاردر راستای ایجادشرایط و محیط ایمن کار ، قبل ازبه کار گماردن کارگران درهرکاری ویا هرگونه اقدامی مثل تذکر به کارگران و یا گرفتن تعهد ابتدا باید نسبت به اجرای قوانین و مقررات ایمنی وضع شده برای آن شرایط ووضعیت مربوطه اقدام نموده و آگاه باشید که آموزش کارگران وتذکرات مکرر وجلب توجه کارگران به اجرای مقررات و برخورد قانونی با متخلفان از دستورالعمل های کارگاه زمانی می تواند رافع مسئولیت شما کارفرمایان باشد که شما کلیه مقررات ایمنی مربوطه رادرمحیط کار به اجرا گذاشته وبروز حادثه از کاستی اجرای مقررات مربوطه از سوی شما نباشد
برای تبیین بیشتر موضوع واضحتر عرض کنم اینکه شما از کارگر تعهد بگیرید که باید کفش ایمنی خود را تا پایان سال مواظبت کند و اگر کفش او زود تر از موعود متعهد شده توسط او فرسوده ویا پاره شود و به عبارت دیگر قابل استفاده نباشد و حادثه ای رخ دهد که متأثر از همین خرابی و پارگی وفرسودگی کفش او باشد ولو اینکه ثابت شود که وی در نگهداری کفشش کوتاهی کرده است اگر چه کارشناس بررسی کننده حادثه باید تأثیرپذیری بروز حادثه را از بی توجهی و بی دقتی کارگر در حفظ وسیله حفاظت فردی تحویل داده شده به او مورد ارزیابی قرار دهد واگر واقعا ً به این نتیجه برسد که این غیر قابل استفاده شدن ِ وسیله حفاظت فردی به علت بی احتیاطی غیر متعارف صورت گرفته از سوی کارگر بوده است و این ماهیت کار او نبوده که موجبات فرسایش زود وسیله حفاظت فردی تحویل داده شده به او را فراهم آورده است که باید در تخصیص میزان مسئولیت های اشخاص در بروز حادثه دخالت دهد امابا همه این اوصاف شما باید توجه داشته باشید این بدان معنی نیست که رافع مسئولیت شما دراین حادثه به جهت به کارگیری کارگرکه مجهز به وسیله حفاظت فردی مناسب با نوع کار نبوده است باشد واز آنجائیکه شما باید همواره ازوضعیت وشرایط ایمنی حاکم بر کارگاه مطلع باشید لذا زمانی که مشاهده می کنید و یا به هروجهی مطلع میشوید که کارگر فاقد کفش ایمنی است و حتی اطمینان دارید که این کارگر بوده است که به علت بی احتیاطی موجبات فرسایش کفشش را فراهم آورده است به هیچ عنوان نباید اجازه تداوم کار را در شرایطی که محتمل بروز حادثه برای او می باشد بدهیدو تداوم کار را با مجهزگردیدن وی به وسیله حفاظت فردی مناسب بانوع کار مجاز بدانید واین گمان که او متعهد حفظ کفشش تا فلان تاریخ شده رافع مسئولیت قانونی شما در به کارگیری او در شرایط ناایمن محیط کاری نخواهدبود
اما مستندات قانونی که موارد گفته شده در بالا را به استناد آنها بیان داشته ام
با استناد به مواد۱و۲و۳و۴۸آیین نامه وسایل حفاظت فردی که مقرر میدارد
ماده ۱- به منظور انتخاب وسایل حفاظت فردی متناسب با نوع کار، کارفرما مکلف به شناسایی و ارزیابی شرایط محیط کار برای تشخیص و کنترل خطرات می باشد.
ماده ۲ – کارفرما مکلف است وسایل حفاظت فردی متناسب با نوع و محیط کار و مخاطرات احتمالی را به تعداد کافی تهیه و به صورت رایگان در اختیار کارگران قرار دهد.
ماده۳- کارفرما مکلف است کاربرد صحیح و مراقبت از وسایل حفاظت فردی را به کارگران آموزش دهد.
ماده ۴۸-کارگرانی که احتمال سقوط اجسام سنگین روی انگشتان پای آن ها وجود دارد،باید از کفش یا چکمه با سرپنجه ایمنی استفاده نمایند.
همچنین با استناد به ماده ۶۶ آیین نامه حفاظت وبهداشت عمومی در کارگاهها که چنین قرر میدارد:
ماده ۶۶: براي كارگراني كه موقع كار در معرض سقوط اجسام قرار دارند بايد كفش حفاظتي و كلاه مخصوص حفاظتي از فلز و يا ماده سخت ديگري كه قابل اطمينان باشد تهيه شود.
بنابراین همانگونه که مشاهده میگردد در اجرای مقررات بالا نه تاریخ انقضاءوجود دارد و نه تعداد مشخص کفش ایمنی در مدت معین تعریف شده است که حسب مستفاد از منطوق تمامی آنچکه در مقررات مذکور آمده است کارگر همواره باید متناسب با شرایط کاری مجهز به وسایل حفاظت فردی مناسب با نوع کارش باشد
در خاتمه درپاسخ به سؤال شما که آیا ازنظر اینجانب اگر بر اثر افتادن جسمی سنگین بر روی پای کارگری که فاقد کفش ایمنی بنا به دلایلی که شما شرح دادید رخ دهد شما مسئول هستید
بله مسئول هستید
البته همانگونه که بیا ن شد کارشناس بررسی کننده حادثه باید تأثیر پذیری بروز حادثه را از بی توجهی و بی دقتی کارگر در حفظ وسیله حفاظت فردی تحویل داده شده به او مورد ارزیابی قرار دهد واگر واقعا ً به این نتیجه برسد که این غیر قابل استفاده شدن وسیله حفاظت فردی به علت بی احتیاطی غیر متعارف صورت گرفته از سوی کارگر بوده است و این ماهیت کار او نبوده که موجبات فرسایش زود وسیله حفاظت فردی تحویل داده شده به او را فراهم آورده است باید در تخصیص میزان مسئولیت ها ی اشخاص در بروز حادثه دخالت دهد
********************
بدیهی است که پاسخ داده شده به سؤال بالا نظر کارشناسی اینجانب می باشد و نظر دیگرکارشناسان می تواند با نطر کارشناسی اینجانب متفاوت باشد
غلامرضا بخارایی
کارشناس رسمی دادگستری در رشته حوادث ناشی از کار
ارزیاب خسارت بیمه ایی در رشته مسئولیت مدنی حرفه ایی
************************************************
**************************************************************
انتشار مطالب با ذکر منبع بلامانع است
سایت آکادمی بررسی حوادث کاری
